Home

zurück

 

 

 

 

 

 

 

 

Düxer Klaaf

Jedeechte, Rümcher un Verzällcher us Kölle

 

 

Häs Do dä Hahn jehoot?

Zwei Fraulückcher, allebeids Lehrersch, sin en de Hervsferie 2003 medden en der Eifel ungerwächs. Se laufen om  Jakobswäch un welle irjendswann späder ens am Jrav vun däm Hillije en Santiago de Compostella aankumme. Ävver dat kann noch jet doore.

Hück sin se en der Eifel zwesche Waxweiler un Neuerburg. Un et ess am räne. Die zwei laufe dorch der Bösch un övver de Felder un loren luuter noh däm bloe Schild met der jäl Muschel. Se welle sich nit verlaufe un späder ehr zwei Kääls, die inne entjäjekumme, en Neuerburg - om halve Wäch, treffe. Die zwei Fräuche dunn öffs ens op de Wanderkaat lore un me'm Kompass de Richtung usmaache. Dat ess nit esu eifach. Weil et en der Eifel, do, wo die zwei am eröm am laufe sin, nit vill Boorehöff un noch winnijer Booredörper jitt. Un Lück süht mer och nit. Wä läuf och bei däm Hungkswedder dorch de Jäjend?

Do! Wat ess dat?

"Do kriht ene Hahn!", säht et Nora.

"Meins de?", jov et Luzie zeröck.

"Do, do ess et ald widder!" Et Nora wor janz opjeräch.

"Jitz hör ich et och. Dat kann ävver och enen Esel ov en Koh sin", meinten et Luzie. "Wo ess dann hee dä booren Hoff?"

Se jonn wigger ohne jet ze sage. Dä Hahn hatt opjehoot ze kriehe. Esu kummen se noh Plascheid, wo se widder noh däm bloe Schild met der jäl Muschel lore. Se söken fass en halve Stund, bes se dä Wächwieser finge. Endlich, do ess dat Schild!

"Meer müsse hee dä rächte Wäch dorch der Wald laufe!" säht et Luzie.

Op eimol: "Kikeriki! Kikeriki! Kikeriki!"

"Hörs de och dä Hahn ald widder? Dat ess ävver komisch! Hee, medsen em Bösch!" jitt et Nora verbasert vun sich.

Et Luzie ess jrad enen Schluck us der Sprudelwasserfläsch am nemme, weil se Doosch hät, un meint dann: "Eja, dat hann ich och jehoot. Ävver jitz ess et widder fott. Dä Hahn säht nix mih!"

Un esu talpen se wigger dorch der Bösch en Richtung Neuerburg.

Die zwei Kääls vum Nora un Luzie, der Gisbert un der Norbert, sin ald zick zwei Stund en Neuerburg un waden op ehr Fraue. Se sin klätschnaaß vun däm janze Wasser, wat vum Himmel erafkütt, un setzen em Café, för sich opzewärm un widder drüch ze maache.

"Ov die zwei sich verlaufe hann?"

Nä, dat jläuven ich nit."

"Ävver villeich ess jet passeet. Usjrötsch un e Bein jebroche!"

Die zwei wessen sich keine Rot. Ungerwägs hatten se ald zwei Mol versök, ehr Fraue övver et Handy aanzerofe. Et ess ävver keiner draanjejange.

"Wat maache mer jitz?" fröhch der Gisbert.

Dodrop meint der Norbert: "Rof doch noch ens aan.Villeich klapp et jo jitz. Müjjelich, dat die zwei en enem Funkloch wore un meer se desderwäje nit kräjen hann!"

Der Gisbert jitt sich an et Wähle.

"Kikeriki! Kikeriki! Kikeriki!", mäht et medsen em Bösch zwei Kilometer fott vun Neuer-burg. Die zwei Fraulück loren sich an:

"Ald widder dä bekloppten Hahn! Dat jitt et doch janit!"

"Kikeriki!" mäht et janz en der Nöhde.

"Nora, dat kütt vun deer! Ess dat di Handy unger dingem Anorak?" fröhch et Luzie.

Dat Nora mäht de Jack op un kritt ene rude Kopp.

"Eja, dat Krihe kütt vun mingem Handy! Ich han janz verjesse, dat ich ene Hahneschrei als Klingelton enstalleet hatt!"

Dann dröck et op der Knopp un säht: "Hallo Gisbert. Wo sid ehr?"

"Ich setzen ald zick zwei Stund me'm Norbert em Café "Eifelblick" en Neuerburg. Meer hann üch och ald zwei Mol aangerofe. Wat ess loss? Ess jet passeet?"

"Enä", säht et Nora do. "Meer hann bloß immer ene Hahn jehoot un nit dodran jedaach, dat dat mi Handy sin kunnt. Eesch jitz si'mer drop jekumme! Meer sin om richtije Wäch un kummen en ener halven Stund bei üch aan."

Dann läch et op.

Die zwei Kääls loren sich aan. Et ess inne ene Stein vum Hätze jefalle. Dann laachen se un krijen sich kaum noch en.

"Nit, dat dat Nora sich jitz der Triumphmarsch us Aida als Klingelton enstalleet! Dann meinen die zwei am Engk noch, en boore Bloskapell dät em Wald übe!", meint der Gisbert.

Un do fangen se widder an ze laache.

© Norbert Hölter